Terug in Maleisië en nu naar Nederland

De moesson is aangebroken en we zien vaak al vroeg in de ochtend de cumulus bewolking  opstapelen en zich ontwikkelen. We worden regelmatig verrast door zware regen, en complete onweersbuien gevolgd door optische verschijnsels zoals regenbogen. De wind kan ineens alle kanten opdraaien en van niets oplopen tot soms harde, zeer harde windvlagen. Daarna weer zonneschijn en hitte van de dag. De temperatuur blijft hoog en niet zoals in Nederland waar je na een fikse regenbui het frisse gras kunt ruiken en het niet meer zo benauwd is. Maar op het water is het door de wind vaak wat frisser. Beneden in de boot hebben we echt de ventilators nodig en regelmatig  een koude douche nemen of even zwemmen om af te koelen is geen overdadige luxe. Alleen weet ik nooit of er piranha’s of slangen huizen in het water dus neem ik vaker een douche.  Arnold is heldhaftiger en duikt  er zonder angst in.

Onze kuip of cockpit wordt nu beschermd door een tent op maat gemaakt door dikke doorschijnende plastiek ramen en ritsen. Het is net of we in een serre zitten. Maar we zitten droog en dat is nu in de regentijd wel heel belangrijk, net zoals doorluchten en ventilatie.

We zijn weer terug in Maleisië op het eiland Langkawi. Drifter blijft achter gedurende onze reis van twee maanden in een smalle zijtak van de Kilim rivier waar meerdere zeilboten achter een mooring liggen. Bewaakt en veilig, hopen we!

 De Kilim rivier stroomt door een Geologisch park omgeven door rotsachtige begroeide eilanden die hoog en recht opreizen uit de ondiepe wateren rondom de westkust van Thailand en Maleisië.  Het is echt jammer dat dit Geo-park en rivier onveilig wordt gemaakt door de ontelbare klongs vaak met oorverdovende motors afgeladen met toeristen.  Met grote snelheden kruisen zij dagelijks de rivier. De golven die ontstaan slaan grote gaten in de mangrove begroeiingen, zo jammer!

In de avond neemt de koortsachtige activiteit af en wordt het verkeer op het water gelukkig minder. De geluiden van de jungle dalen op ons neer. In de lucht cirkelen de imposante adelaars rond en de apen klimmen over de rotsen zoekend naar de laatste restjes voedsel . Rust!

 We hebben voor 5 dagen een hotel geboekt in Bangkok. Ja, we gaan het meemaken, de neon, hoge gebouwen, en de schreeuwende Aziatische popmuziek van deze  energiestad waar iedereen lijkt verloren en vastgelopen te zijn in de verkeerschaos. We nemen van hieruit de trein naar Bangkok, 18 uur duurt de rit.

Daarna een maand naar Nederland, een kort tijdsbestek om alles weer te kunnen bevatten en iedereen te omhelzen die we missen en waar we van houden. 

Voor iedereen , we gaan jullie zien, knuffelen en besnuffelen! Tot gauw…

Mei 2015

A&C

Nog even Maleisië en dan Thailand. Arnold en ik onder het mes…

We zijn nog even in Maleisië, voordat we vertrekken naar Thailand. In Pankor laat ik mijn oogleden behandelen, een beetje omhoog- en straktrekken zoals dat heet. Was wel echt nodig. Na de ingreep hoop ik de horizon weer te kunnen zien. Eigenlijk is er veel meer nodig, maar ja, er is een grens hé? Bedankt Marjan, een knipoog voor jou. Ook Rob en Soraya bedankt voor de grote doos met Nederlandse drop. Wat een traktatie!

Een Nederlands zeilschip uit Zeeland de, ‘’Lady of the Lowlands.’’ staat hier op de kant, het schip van Henk en Rietje. Henk is door zijn rug gegaan en kan dus weinig doen. Rietje lijkt voor twee te werken. Ze willen snel het water weer in ook omdat zij binnenkort richting west gaan. Proost jongens en een goede oversteek naar Zuid Afrika.

Langkawi, een eiland met een stad aan een grote baai met vooral veerboten en druk verkeer van en naar de vele eilanden. Wij varen samen met Sirius naar wat rustiger ankerplekken bij stille eilanden. Sirius is een grote catamaran met Mike en Jules aan boord, New Zealanders van Nederlandse ouders. Heerlijk open mensen en héél gastvrij. Vanaf PNG zien we elkaar regelmatig. Zo nu ook weer en als we op een piepklein strandje genieten van een biertje en het luie leventje komt er onverwacht een twee meter grote varaan vanuit zee het strand oplopen, wauw! Ik wilde net gaan zwemmen. Niets aan de hand, we worden genegeerd.

In Ribek Marina komt bij toeval Delos binnenvaren op het moment dat wij daar informeren voor een plaats op de kant. Josje, ons nichtje uit New Zealand is er niet bij maar komt over 4 dagen weer aan boord in het gezelschap van haar zus Babs. Tja, de wereld is klein en wij staan hen dan natuurlijk op het vliegveld op te wachten. Een onverwacht leuk weerzien! 

Thailand

Ruim 10 jaar geleden, op 26 december 2004 werd het westen van Sumatra getroffen door een gigantische zware aardbeving, 8.9 op de schaal van Richter. Een enorme tsunami vernielde veel gebieden en zo ook de kuststrook van Phuket in Thailand. Meer dan 80.000 mensen vonden de dood.

Nu we ter plekke zijn lees ik dat emotionele gebeuren nog eens terug in het boek, ‘Land in zicht’ van Thomas Siffer, een Belgische verslaggever. Hij was daar met zijn boot Mercator toen de natuurramp plaatsvond. Dit boek kregen we van onze vrienden Francien en Ad met een woordje van de auteur gericht tot ons zelf. “Drifter, Drifter, this is Mercator, Mercator. Do you read us?” Thomas!

Tien jaar nadien, het toerisme rijst de pan uit! Tientallen snelle motorboten met dagtoeristen kruisen op volle snelheid ons pad, daarom vluchten we uit de baai van Ko Phi Phi. Plenty entertainment! Jullie voelen het al, niets voor ons. In Pucket is het in de baai heel druk met honderden charterboten voor de duizenden toeristen die dagelijks de grotten en andere eilanden bezoeken, duiken, snorkelen, zich niet bewust van wat zich hier 10 jaar geleden voordeed. Het leven is verder gegaan en alles is weer opgebouwd, de strandtentjes, barretjes en restaurantjes en masseuses, zij doen weer goede zaken. 

We huren voor vijf dagen weer een scooter en trekken in een wereld van chaos ons plan. Overal seksbarretjes, bussen, reclameborden, shops, afval, toeristen, hotels, massagestoelen, giga luxe bussen, lawaai en stank van de vele scooters en auto’s en wij? Wij rijden mee met de ‘’flow’’…   Een helm op de scooter is echt wel nodig. De scooter of motorfiets heeft een grote invloed in Thailand. Zijspan scooters, het zijn mobile bedrijfjes en zij bepalen het rijverkeer in de stad. Overal staan zij langs de weg opgesteld. Onder een afdakje zijn keukentjes gebouwd, volgestouwd met etenswaren, gekookt of gebakken. Keuze genoeg. Eten is heel belangrijk in Thailand. Tussen de tafeltjes van een lokaal eetrestaurant staat een pracht Dukati opgesteld, even fotootje van schieten voor de liefhebbers.

In twee dagen rondom Pucket zien we meer art en cultuur dan drie maanden in Maleisië. We komen tijdens het Chinees Nieuwjaar, tempels, vuurwerk, versierde vissersboten en een grote speciale markt van een week, we vieren het mee. Na vier dagen verlangen we weer echt naar rust, geen geluiden, geen lawaai en relatief schone lucht! De harmonie van de leegte zoals Thomas Siffer zo goed beschrijft in zijn boek. 

Maar er moet gewerkt worden, Drifter gaat de werf op, geen luxe Marina met alleen maar zeilschepen op de kant maar een lokale werf met grote slipway. De mensen staan al opgesteld om Drifter de kant op te trekken. Deze werf is goed georganiseerd. Fluitje van een cent als Drifter door vakkundige handen de kant opgaat. Er werkt heel wat volk aan de traditionele vissersvaartuigen en nieuwe schepen. Op de werf is het een en al bezigheid en het is een komen en gaan van vissersboten, motorvaartuigen, oude vaartuigen, een antiek charter zeilschip etc. Een aantrekkelijke plek om te staan, omdat er veel te zien valt.

Wij staan er met drie andere zeilboten. Een echte sirene geeft de gehele dag de start- en schafttijden aan en dat doet ons sterk denken aan de werf in Millingen. Toon, bestaat de werf nog?? 

Helaas zijn links en rechts naast de werf visverwerkingsfabrieken en visdrogerijen, er wordt overal van tijd tot tijd zwarte rook uitgestoten en als de wind verkeerd staat kun je tegen de stank aanleunen. Deze uitstoot  kan niet gezond zijn!

We laten het zware en gespecialiseerde werk over aan de mensen van de werf. Houtwerk in de kuip moet vervangen worden en het vele schuur- en schilderwerk wordt vakkundig gedaan. Petje af, want het is warm, erg warm! Toch zijn er nog tientallen dingen te doen voor ons. Arnold plaatst ook nieuwe ramen, twee zijn er kapot gegaan door eerdere aanvaringen en een die vanwege de zon helemaal gecraqueleerd is.

In het straatje naar de werf toe staan kleine eetstalletjes, mini winkeltjes, ‘n wasserij en een zaakje dat bier en drank verkoopt. Er staat maar één tafeltje met een paar bankjes er omheen. En eh… heerlijk Thai bier in de koeling! ’s Avonds om 6 uur schuiven ook wij aan tussen werklui van Birma, de goedkope gastarbeiders voor Thailand. Veel wordt er niet gesproken maar allen genieten van koude drank en dat behoeft geen conversatie. Wat knikken en een lach maakt veel goed. Helaas is de penetrante geur van de riolering vaak overal aanwezig.

Na drie weken verlaten we de werf en genieten van wat schonere lucht in een stille baai. We hebben een afspraak gemaakt voor Arnold in het Bangkok Hospital voor een oogoperatie. Eerder werd  aan beide ogen staar geconstateerd. Er worden multi-focale lenzen geïmplanteerd. De operatie wordt in twee keer uitgevoerd, eerst rechteroog op zondag en dan linkeroog een dag later. Hopelijk ziet Arnold in de toekomst ook de horizon weer wat beter!

Inmiddels zijn beide operaties achter de rug en het ziet er naar uit dat Arnold zelfs zonder bril kan lezen, een mirakel!

Tot de volgende keer!

Maart 2015,

Coby

 

Een geweldig 2015

Maleisië

Hallo Maleisië, wij groeten U door je groetvlag  in de mast te hijsen. Veel werk mee gehad om hem te maken, vooral door de horizontale strepen vergelijkbaar met de Amerikaanse vlag.

Na al de drukte van Indonesië i.v.m. de rally en bijna 5000 mijlen die we inmiddels hebben afgelegd sinds we Fiji verlieten, voelt het liggen met Drifter in een stille rivier in Maleisië als een warme deken. De rivier en Marina scheiden ons van het drukke Singapore. Hier worden we omringt door natuur en stilte. De Marina is onderdeel van een hotel met vakantievilla’s, golfbanen, zwembad en sauna, dit alles verscholen in het groen. We verbazen ons over de vele vogels, natuur en vredigheid. De Marina is nagenoeg leeg omdat alles wordt gerenoveerd. De verbouwing wordt in alle stilte uitgevoerd, wij hebben nergens last van.  

Na een paar dagen vertrekken we met de ferry naar Singapore, dat staat beschreven als bruisend, kosmopolitisch, multicultureel en een intrigerend mengsel van oud en nieuw. We hebben een dakterras appartement gehuurd. Dit land is zo goed georganiseerd dat zelfs de tijd van oversteken bij een zebrapad aangegeven staat en vergezeld gaat met geluid van stappen, op het laatst versnellend! Niemand onderscheid zich en we missen de gezelligheid op straat. Is dat wat men bedoeld met ‘nieuw’? De Singaporese bevolking lijkt altijd onderweg en iedereen, werkelijk iedereen “communiceert?” via gsm, tabletten en laptops.

Wij reizen vier dagen met de metro en we zien dat niemand rechtstreeks met elkaar praat, allen druk

in hun eigen wereld via het display. Nergens schreeuwende reclames en geen lawaai of zelfs geluid! Via de tv in het appartement zien we dat de regering, die autocratisch wordt genoemd behoorlijk indoctrineert  met ontelbare ‘’opvoedkundige’’boodschappen. Iedereen behoort te werken. Ledigheid is des duivels oorkussen! Is er in dit  land geen armoede, geen daklozen? Nergens een stukje papier, kauwgum, graffiti en de bussen zijn werkelijk brandschoon. Ook hangen er overal camera’s! Zoals ik al vermeldde: clean, totale clean! Geen excessen, geen andersdenkenden? Niemand springt eruit, een schone grijze massa. Valt ook wat voor te zeggen, nietwaar? Doet me sterk denken aan 1984 van Aldus Hucksley, alleen wat achterhaald

en moderner van opzet. Chinatown en de Indische buurt is anders, kleurig, rommeliger, schreeuwend maar vooral toeristisch. Toerisme is hier een winstgevende bedrijfstak.

Is er iemand van jullie met vakantie in Singapore geweest? Toch alleen maar op doorreis of stopplaats door Azië? Vanaf de 50er jaren zijn er in de buitengebieden ontelbare torenflats gebouwd en vanuit overheidswegen werd er vooral gestimuleerd om daar te gaan wonen. Veel groen, mogelijkheden voor sport, speeltuinen, parken, wandelpaden en overdag geen mens te zien!  Waar zijn toch al die mensen, moeders met kinderen, kletsende buurvrouwen en ouderen met hun dambordje, de leugenbankjes zoals wij er honderden in Nederland hebben?  

Indonesië en Singapore wordt gescheiden door een van de drukst bevaren waterwegen op de wereld. We varen tussen honderden geankerde en varende zeeschepen, ferry’s en vrachtschepen door als we Singapore passeren. Je moet echt ook ogen in je achterhoofd  hebben. Uitkijken geblazen. Zeilen kunnen we nauwelijks vanwege gebrek aan wind of tegenwind. We motoren heel wat af, dan was de Pacific met de passaat  winden wel heel wat anders!

Port Dixon,alweer een prachtige Marina met hotel, bar, zwembad en, naar wordt beweerd, het langste strand (17 km). De eerste paar dagen is het niet druk in de marina maar dan varen de zeilboten van de Maleisië-rally een voor een binnen. De meeste kennen we nog van de Indonesië-rally.  Het is niet zo dat we niet van de rally hebben genoten, maar wij vinden het ook heerlijk ons eigen gang te gang op wat ‘stillere’ plekken. Toch ontkomen we niet aan wat drukte omdat we vanaf 5 december voor wat langere tijd bij meerdere zeilers liggen in de marina bij Pankor eiland liggen. Belangrijk is dat we even een adres hebben om wat zaken aan te laten komen en veilig liggen met Drifter is ook belangrijk.

Een bezoekje van drie dagen aan Melaka  is anders omdat we verblijven in een hostel aan de rivier. Het gedeelte waar Nederland via de VOC heeft geheerst is minder Nederlands als dat staat aangegeven in ons reisboek. De steenrode gebouwen doen ons echt niet denken aan Nederland. Laten we maar zeggen dat het Aziatisch  is met een tintje of snuifje aan Hollands folklore doorweven  met opgesmukte rijk versierde gekleurde riksja’s voor de vele toeristen. Lachen! 

Terug in de marina bezoeken we de speciale zaterdagavondmarkt die om 17.00 begint en om 21.00 uur is afgelopen. Tientallen stalletjes met vooral eten! De geur en het zien van zoveel lekkers maakt ons hongerig. En eten doen we. Bij ons niet van, ”wat de boer niet kent…” Alles uit het handje en uit het plastic zakje, rechtstreeks klaar gemaakt vanuit de rokende wok’s, waar je zelf bijstaat! Een beetje van dit en van dat er nog bij, een beetje meer? We eten voor het eerst weer loempia’s! En lekker…, jammy!

Port Klang, een havenplaats aan de rivier is het tegenovergestelde van wat we aan marina’s tegenkwamen tot nu toe. De brede grote rivier heeft een getijde dat 4 meter verval kent, erg hard kan stromen en waar het ‘leeft’. Later aan een drijvend ponton houden we alle luiken dicht vanwege het gevaar van ongedierte, jawel ratten! Het opgetaste vuil dat zich via het water verplaatst komt tussen de pontons en de boten vast te zitten bij de kentering van het getij.

Vuile rivier in Klang

Grote witte reigers in een paar miezerige bomen.. Zij zitten mistroostig in de bomen, de schouders hoog opgetrokken, zo verkleumd!  Hoe kunnen zij de vissen lokaliseren tussen al dat vuil en het bruine water? Ik zou er ook depressief van worden!

In de vorige flessenpost is het verhaal weggevallen van een raar fenomeen dat we zagen in Indonesië en nu wederom in Maleisië. ! In Kalimantan zagen we voor het eerst in de stad tientallen grijze betonnen gebouwen van drie verdiepingen hoog met kleine ronde gaten inplaats van ramen en overal het geluid van zwaluwen. Wat bleek? Met loudspeakers worden zwaluwen verleid om in deze gebouwen hun nesten te bouwen en zij doen dat netjes met honderden. Waarom, vroegen we ons af? Deze zwaluwen gebruiken speeksel om hun nesten stevigheid en houvast te geven en dat spuug (saliva) blijkt goud op te brengen!  Er worden zoete gelei achtige sappen en vogelnestsoepen van bereid. Moet goed voor lijf en leden zijn! Echt waar! Ongelooflijk toch? Dat iemand daar aan gedacht heeft is al curieus, is het niet? Nu, de Chinezen geven kapitalen voor deze vogelnestjes. Dit kopje valt echt wel onder vreemde zaken, niet? Kan het nog gekker? Iemand met de juiste handelsgeest daaro in Nederland…? Wij hebben toch ook zwaluwen?

Pankor Marina,ligt aan de westkust van Maleisië. Daar laten we verschillende zaken die nodig zijn voor navigatie aankomen. In de tussentijd wat herstellen en reizen per trein! Ook Kuala Lumpur staat op ons lijstje! Rob en Soraya hebben al een doosje drop op de post gedaan, yammi!

Tot schrijfs.

Coby

December 2014 

Art in Melaka

Art in Melaka

De rivier in Melaka is schoon en atraktief

Langs de rivier in Melaka

Jammy jammy in Maleisië

De vuile rivier in Klang

Spreekt voor zich, toch....?